Kasze w kuchni

07 Grudzień 2011

 W okresie jesieni i zimy warto wzbogacić naszą dietę w zboża w postaci kasz, lub płatków. Zawierają one dużo błonnika, witamin z grupy B i krzem, który jest odpowiedzialny za przyswajanie innych minerałów. Kasze składają się z węglowodanów złożonych, które nie powodują skoku poziomu cukru we krwi. Nie trawią się tak szybko jak węglowodany proste, są dobrym gatunkowo „paliwem” które dostarcza energii przez dłuższy okres czasu.

Kasza gryczana: jest bardzo dobrym źródłem białka. Zawiera wszystkie aminokwasy egzogenne, czyli takie które muszą być dostarczane do organizmu z zewnątrz. Poprzez dużą zawartość rutyny wzmacnia naczynia krwionośne w tym te najdrobniejsze kapilary. Rutyna pomaga też przyswajać witaminę C. Kasza gryczana jest mało kaloryczna, zawiera wit. B1, B2, wapń, magnez, żelazo, fosfor i potas. Nie zawiera glutenu i można z niej zrobić mąkę z której z powodzeniem można przygotować naleśniki, makaron, czy bliny.

W medycynie naturalnej uważana jest za rozgrzewającą, co sam wiele razy zaobserwowałem jedząc ją zimą.

Kasza jaglana: jest silnie zasadotwórcza w przeciwieństwie do kawy, papierosów, alkoholu , mięsa i przetworzonej żywności, które są kwasotwórcze. W związku z tym większość z nas ma nadkwasotę i jeśli zaczniemy jeść kaszę jaglaną będziemy neutralizować zakwaszone środowisko organizmu.

Jaglanka przy okazji absorbuje toksyny i nadmiar wilgoci w ciele. Kiedy moje córeczki są przeziębione podaję im kaszę jaglaną, bo to pomaga im pozbyć się śluzu i kataru z organizmu.

Kasza jaglana zawiera wit. B1, B2, B3, A, lecytynę i minerały takie jak: wapń, żelazo, fosfor, potas i krzemionkę.

Krzemionka jest źródłem krzemu, którego większość z nas ma niedobory. Odsyłam do lektury książek pani Siemonowej, w których opisuje ona rolę i cudowne właściwości krzemu w organizmie. Autorka pisze między innymi, że krzem ma naturę nadprzewodnika i jest wykorzystywany przez organizm do komunikacji mózg-ciało. Jest on składnikiem wszystkich elastycznych części naszego ciała takich jak ścięgna, chrząstki itp. W momencie niedoboru krzemu wapń, który jest z tej samej rodziny tylko jest bardziej reaktywny, zastępuje jego miejsce. Nie jest on jednak w stanie stworzyć elastycznych tkanek. W takiej sytuacji stawy zaczynają nam „chrupać”, a jelita i żyły stają się kruche.

Kasza jaglana jest mdła w smaku i potrzebuje intensywnych w smaku dodatków tak, aby nam smakowała. Jednym z nich, często stosowanym w naszym domu, jest ghomasio - czyli sól sezamowa. Można ją w bardzo prosty sposób przygotować, wystarczy uprażyć na złocisty kolor na suchej patelni sezam z solą kamienną lub morską w proporcji 10 części sezamu i 1-2 części soli. Podczas prażenia mieszamy sezam, aby się nie przypalił, tylko jednolicie przyrumienił. Po około 5 minutach zdejmujemy patelnię z gazu, studzimy i przesypujemy zawartość do młynka do kawy. Mielimy na gruby proszek i używamy do posypywania kaszy.

Pozostałymi dodatkami do kaszy jaglanej mogą być: sos sojowy, sok z cytryny, masło, olej lniany.

Jaglankę gotujemy albo na sypko i wtedy przed zalaniem 1 części kaszy 2 częściami wody, prażymy ją na sucho w garnku(około3-4 minuty cały czas mieszając), lub gotujemy na kleik, czyli do kaszy dodajemy 3, lub więcej części wody na 1 część kaszy.

Kasza jęczmienna: ma właściwości orzeźwiające i dlatego najlepiej spożywać ją, kiedy nie jest jeszcze tak chłodno. Świetnie smakuje również na zimno (w sałatkach, do wypełnienia sushi itp.). Można stosować w gorączce i katarze siennym ( działanie ochładzające i do tego ściągające)

Kasza jęczmienna występuje w postaci: pęczaku, perłowej i łamanej. Najwięcej cennych składników zawiera pęczak, ale za to najdłużej się gotuje. Jęczmień zawiera: dużo fosforu, niacynę, potas,magnez, wapń, cynk, mangan, wit. z grupy B i kwas foliowy. Jest lekko strawny i stanowi dobry pokarm dla karmiących matek, ponieważ wspomaga laktację.

Owies: już dawno temu wierzono, że owies daje dużo siły i energii. Dostępny jest np. w postaci płatków owsianych ( najlepiej górskich). Zawiera: wapń, magnez, żelazo, fosfor, mangan, wit B5, kwas foliowy i krzem. Owies podobnie jak gryka silnie rozgrzewa, więc płatki najlepiej jeść zimą w formie owsianki na ciepło. Jest wysoko kaloryczny, więc poleca się go osobom z niedowagą, dla niejadków, dzieciom w okresie wzrostu i podczas wzmożonego wysiłku fizycznego.

Kasza orkiszowa: Orkisz jest starą odmianą pszenicy. Zawiera duże ilości białka, wzmacnia ciało i pomaga przy zmęczeniu. Poprzez zachowanie ziarna z nienaruszoną łupiną chroniącą przed zanieczyszczeniami ma mniejsze właściwości alergizujące niż pszenica. Orkisz ma wyższą wartość odżywczą i mniejszą zawartość glutenu niż pszenica. Kasza powstaje z łamanych ziaren orkiszu. Germanie wierzyli, że jest to pokarm dodający sił, a włoscy nowożeńcy dostawali potrawę z dodatkiem orkiszu, który miał im zapewnić płodność i obfitość. Dietę orkiszową polecała słynna niemiecka benedyktynka, wizjonerka i mistyczka – Hildegarda z Bingen. 

pozdrawiam Maciej

konsultacja dietetyczna - Emilia Lorenc
diagnosta laboratoryjny, biolog molekularny, doradca żywienia